Ta wstydliwa przypadłość potrafi znacznie utrudnić nam życie i ograniczyć naszą aktywność. Może towarzyszyć poważnym chorobom, takim jak np. cukrzyca. Warto upewnić się co jest jej przyczyną oraz jak radzić sobie z przykrymi objawami.
Przyczyny częstego oddawania moczu
O częstomoczu mówimy w przypadku, kiedy musimy odwiedzać toaletę częściej niż 5-7 razy dziennie.
Może być on spowodowany nieprawidłowym wydalaniem wody przez nerki (wielomoczem). W przypadku wielomoczu wydalamy często i duże ilości płynów, niezależnie od tego, jak dużo wcześniej wypiliśmy. Wynika to z zaburzeń hormonalnych lub nieodpowiednich reakcji nerek. Innym powodem częstomoczu są zaburzenia w funkcjonowaniu pęcherza moczowego, czy też zbyt mała jego pojemność, powodująca nadmierne parcie. W tej sytuacji choremu często towarzyszą tzw. objawy dyzuryczne (trudności w oddawaniu moczu): bolesność, pieczenie, ucisk. Najczęstszą przyczyną częstomoczu jest zapalenie pęcherza moczowego i lekki przerost gruczołu krokowego.
Zapalenie pęcherza moczowego i cewki moczowej
Dokuczliwe ból w dole brzucha i częstomocz połączony z objawami dyżurycznymi świadczy zazwyczaj o zapaleniu pęcherza moczowego. Chorobie towarzyszyć może lekka gorączka i osłabienie, niektórzy chorzy zwracają uwagę na zmieniony zapach i kolor moczu. Przyczyną przykrych objawów są bakterie, którymi łatwo można się zakazić np. korzystając z toalety publicznej, nie zachowując zasad higieny, czy też drogą płciową. Zachorowaniu sprzyja także przeziębienie, ciąża i stany zapalne dróg rodnych. Leczenie polega na przyjmowaniu przepisanych przez lekarza antybiotyków i leków przeciwzapalnych, które koniecznie trzeba przyjmować do końca terapii, nawet jeżeli objawy wcześniej ustąpią. Podobną chorobą jest zapalenie cewki moczowej, czyli końcowego odcinka układu moczowego. Jej ujście staje się zaczerwienione i bolesne, może wydobywać się z niego ropna wydzielina. Najczęściej choroba ta jest przenoszona drogą płciową, powodowana mechanicznymi urazami lub podrażnieniem substancjami chemicznymi. Podobnie jak w leczeniu zapalenia pęcherza, stosuje się antybiotyki, ważne jest też powstrzymanie się na czas leczenia od kontaktów płciowych.
Domowe sposoby na choroby układu moczowego
Podane poniżej sposoby nie zastąpią oczywiście wizyty u lekarza oraz diagnostyki. Mogą natomiast przyspieszyć pozbycie się przykrych dolegliwości i powrót do zdrowia. Przede wszystkim mocz należy zakwasić i rozcieńczyć, co pomoże w usunięciu bakterii. W tym celu wskazane jest picie w dużej ilości (min. 6 razy dziennie) wody mineralnej z cytryną. Rozwój bakterii ogranicza także picie soku z żurawin i czarnej porzeczki. Dolegliwości bólowe złagodzą nasiadówki w ziołowych naparach. Polecany jest w szczególności rumianek i szałwia. Nie zaszkodzi też na pewno odstawienie takich używek jak alkohol, kawa i papierosy. Aby nie dopuścić do rozwoju chorób układu moczowego warto nauczyć się im zapobiegać. Zasadą powinno być wypijanie min. 2 litrów płynów dziennie. Równie ważne jest dbanie o higienę intymną, zwłaszcza po pobycie np. na basenie. Kobietom zaleca się umycie okolic intymnych specjalnym żelem antybakteryjnym. Ponieważ najczęstszą przyczyną zapalenia pęcherza moczowego są bakterie żyjące w jelicie grubym panie powinny zwrócić także uwagę na to, by korzystając z toalety nie zanieczyścić nimi okolicy pochwy. Nie zwlekajmy też z opróżnianiem pęcherza – mocz długo w nim przetrzymany jest świetnym środowiskiem rozwoju dla drobnoustrojów.
Rak prostaty
Wielkość prostaty zależy od wieku i rozwoju danego mężczyzny. U chłopców osiąga normalne kształty i wielkości, przy czym z wiekiem może rozrosnąć się nawet do wielkości jaja kurzego (mężczyźni w średnim wieku i starsi).
Nerki
Choroby nerek to niezwykle kłopotliwe schorzenie, bowiem bardzo długi czas może przebiegać bezobjawowo, chorzy rzadko odczuwają konkretne dolegliwości. Z tego powodu też należy przeprowadzać badania, ponieważ brak leczenia oznacza ryzyko nieodwracalnych zmian w narządach, czasami nawet groźnych dla życia!
Niewydolność nerek
Symptomem niewydolności nerek jest zwiększona ilość oddawanego moczu albo jego zanik, wzrastanie oznak mocznicowego zatrucia organizmu, jak również złe wyniki badań krwi.